ΜΗΝ ΦΟΒΑΣΑΙ ΤΟ ΔΑΚΡΥ ΣΟΥ...

Τι να πώ για τούτη την ώρα..
Μα τούτη την ώρα είναι που πρέπει να πώ..
Τραγούδια της φύσης και ήχους μελωδικούς
σαν το κύμα..
Να τα ακούσεις εσύ..
που λιγοστεύεις την μέρα σου
και ξαγρυπνάς τις νύχτες...
Σε σένα που η άνοιξη δεν φτάνει..
Και το δάκρυ σου κυλά σε ώρες σπαραγμού..
Σε ώρες
που το γιατί γίνεται η πιο σημαντική ερώτηση,
ενας λόγος για να ζήσεις,
μια σταλιά νερό στα χείλη σου που καίνε
και δύο ματιές σπηλιές χαμένες
στην άβυσσο της μοναξιάς..
Μην κλαίς, μην μιλάς...μόνο άκου..
το τραγούδι της ψυχής σου που μιλά,
που ζητά να σε βρεί,
να σου δώσει το φώς που γυρεύεις..
Ανάσα να πάρεις, να μην πνιγείς σε σκέψεις μαύρες..
Η ψυχή είναι πάντα εκεί,
να σου σιγοτραγουδά
την αγάπη που τόσο ζήτησες..
Η ψυχή είναι άγγελος και δώρο θεού για σένα..
Κλείσε τα μάτια και άφησε την αγκαλιά να σε πάει,
Απο την νύχτα στην αιώνια ημέρα..