Ο ΧΟΡΟΣ ΤΗΣ ΖΩΗΣ

Τι και αν έμεινε λίγη ανάσα ακόμη,
Ήρθα να χορέψω ένα ζεϊμπέκικο στην αυλαία της ζωής μου.,
Να δεις πως είναι οι γυναίκες με καρδιά ματωμένη,
να δεις, να θυμηθείς τις ώρες που η γέννα γίνεται αγίασμα
και η ψυχή που ξημερώνει τον Αύγουστο,
είναι ζεστή σαν το λιοπύρι..
Έλα να με δεις να χορεύω,
να δεις πως χορεύουν τα ποτάμια.
Είμαι, εκεί που τα λόγια γεννήθηκαν για να αντηχούν στα βουνά,
εκεί που τα λόγια γεννήθηκαν για να δίνουν ζωή στα δύο μου χέρια.
Όσο έχω ζωή, θα τα χτυπώ ρυθμικά , στης ζωής μου τον χορό,
και θα γράφω σε βράχους τούτα τα λόγια, άσβηστα να μείνουν,
Στο πέρας του χρόνου..