ΑΝΥΠΟΠΤΟΙ ΚΑΙ ΑΘΩΟΙ

Τίποτε απολύτως δεν είχε αναγγείλει το αναπότρεπτο.
Εικόνα δε χτύπησε πάνω στα θολά μας μάτια,
ούτε ήχος άγγιξε τα φραγμένα μας αυτιά,
και σκέψη, υπόμνηση ή ιδέα καμιά
δεν τόλμησε να ταράξει το νού μας.
Κι αν τώρα, εκ των υστέρων, ερμηνεύοντας τα σημάδια
πειστούμε ότι τίποτα δεν μας είχαν αποκρύψει,
αλλά εμείς δε θέλαμε ν' ακούσουμε και να δούμε,
εξακολουθούμε να λέμε πως είμαστε
ανύποπτοι και αθώοι.