ΠΑΡΑΚΛΗΣΗ

΄Ασπρα μάρμαρα
μη πλησιάσετε σιμά μου,
νάρχονται οι γάτες
να γουργουρίζουν
στη ζεστή αγκαλιά μου.

Να μου γείρετε μιας καρυδιάς σκιά
να μου δροσίζει των σωθικών μου
τα φυλαχτά,
στα κλαριά της όλα τ΄αποδημητικά
να μου μουρμουρίζουν
των ερώτων τους τ΄ αναφιλητά.

Το βλέμμα μου
στις χιονισμένες πλαγιές της Νεμέρτσικας
να ξεκουραστεί
Και όταν μια απ΄αυτές τις γνωστές
καταρρακτώδεις βροχές εντέλει ερθεί
Να σκάψει και να με παρασύρει
στου πλανήτη το συρφετό
Ν΄απελευθερωθώ!

Ακόμα και όταν
στον αχώνευτο
βούρκο του χρόνου
σαν χοίρος
κυλιστώ,
Απ΄της Αφροδίτης
τα αλαβάστρινα χέρια
γοητευτικό καρπό
θα προσπαθήσω να γευθώ!