ΜΙΑ ΜΕΡΑ ΧΩΡΙΣ ΔΙΑΚΟΠΗ ΡΕΥΜΑΤΟΣ

Η κουζίνα ξαναζεσταίνει
το κρύο πιάτο του περασμένου αιώνα.
Το πλυντήριο
ξεπλένει τα έντερά σου
και στίβει τα όνειρά σου.
Η τηλεόραση λοβοτομεί
του εγκεφάλου σου
τη φαιά ουσία.
Ο αποχυμωτής εκτοξεύει
των νεύρων σου τα βέλη,
το σκουπάκι φυλακίζει
τα ψίχουλα των επιθυμιών σου,
το ψυγείο καταψύχει
της απιστίας σου τις τίψεις,
το πλυντήριο πιάτων ξερυθμίζει
του κρανίου σου τα οστά,
η πρέσα τεντώνει
τις ζάρες των υποχρεώσεών σου
το πικάπ σε βουτάει
στου ξεχασμένου πηγαδιού σου
τα δροσερά νερά,
ο κρύος αέρας διώχνει
τη σκόνη του Αυγούστου,
ο ζεστός αέρας με προσαρμόζει
στη δική σου ψυχρή γωνιά.
Και ο έρωτας στα μικροκύματα
αραιός και βιαστικός
για να τρέξω ν΄ απλώσω
των πόθων μου τα ανεξίτηλα χαλιά.