ΠΕΙΣΜΑ

Χαράζω πορεία στους δαιδαλώδεις λαβύρινθους του νου
Κι ανοίγω περάσματα
Στα ορυχεία της ψυχής
Εκεί που εύκολα μπορείς να χαθείς στον Καιάδα
Με ένα λάθος βήμα.
Μεταλλωρύχος υλοτόμος
Εξερευνητής χαμένος σε αγριεμένες θάλασσες
Σε χιονισμένες έρημες στέπες
Σε σκοτεινές στοές
Με ένα μικρό φως κάπου στο βάθος
Να με κρατάει ζωντανό
Και μια κόκκινη παπαρούνα
Ανάμεσα στα σφιγμένα δόντια
Το πείσμα.