ΦΥΤΑ ΕΣΩΤΕΡΙΚΩΝ ΧΩΡΩΝ

Φυτά εσωτερικών χώρων είμαστε

Άτολμοι δειλοί

Μαραινόμαστε πρόωρα

Ανάμεσα στους ψυχρούς τοίχους

Όπου είναι κρεμασμένα τα αυστηρά

Πορτρέτα των γονιών

Με άγρυπνο βλέμμα παρακολουθούν

Τις κινήσεις μας.

Σε επίχρυσες κορνίζες καδραρισμένα

Τα πρέπει  τα μη τα οφείλω

Να μη λοξοδρομήσουμε

Μας παραμονεύουν σειρήνες

Μας μαγεύουν τα τραγούδια τους

Ο ωκεανός μάς ελκύει το άγνωστο

Όμως εμείς πρέπει να περιορίσουμε

Τη ζωή μας

Ανάμεσα σ’ αυτούς τους τοίχους

Ασφαλείς

Ώσπου να πεθάνουμε κάποιο πρωί

Από ασφυξία.