ΝΑΙΛΟΝ ΝΥΧΤΑ

Αλήθειες ανόμοιες μικρές και λαίμαργες    

Ασβέστης να καίει διάφανος λευκός   

Δάσος να σκοτεινιάζει την αφήγηση

Δωμάτιο για να ξυπνάνε τα όνειρα

Βασανίζουν μπερδεύουν συχνά

τα ρηχά τα δάκρια

Βαμπίρ το λυκόφως των συναισθημάτων

Γαντζώνονται σα νιφάδες

στο δέρμα οι ουλές

Γνωρίζεις αλλά δε μιλάς

Εμποδίζουν οι ψίθυροι το μυστικό

Έμβλημα η οπτασία που κυκλώνει 

Θάνατος ονειροπόλος και αιθέρας  

Θραύσματα φωνών τα πρωινά καλέσματα 

Ζωικό θα πεις κι αιώνιο στενό

Ζητάμε μια απόσταση ασφαλείας

Ήττα εναλλακτική σα νίκη κρύα φοβερή

Ήρθε σα γέλιο σα ρουκέτα

χωρίς παραπομπές

Ικεσία κολλαριστή πουκάμισο ξεχασμένο κρεμασμένο  

Ίσως κληρονομιά μπορεί ιδιοκτησία

Ματωμένο εξάρτημα προσωπικό

Μεταμφίεση το άγγιγμα

συμβαίνει και αυτό

Κράτησες το δάνειο για δωροδοκία

Καταλαβαίνω τον ήρεμο το φόβο 

Λιγώνει όμως το ήσυχο

το ανάγλυφο κρεβάτι 

Λευκό κερί λιώνει

μέσα στη λευκότητά του 

Νύχτα νάιλον νύχτα προέκυψε

σα γκράφιτι .Νεύρωση του χρόνου συναρμολόγηση και διαδρομή

Προτού σκορπίσεις τα χαρτιά 

Παράξενος τίτλος το όνομα και το κορμί.

Ξένος τσιγάρο δύσκολο γροθιά

Ξόανο μαύρο βουνό το σώμα

Όρισες το ξόρκι Απάτσι Αετός Σκοτάδι. Όχι θα πεις ποτέ ξανά

Ρευστή φωνή τέσσερις το πρωί 

Ρέει ολοκληρωτική παραίσθηση 

Ύστερα να ψάχνεις γεύση κι ένα χάδι

Υπάρχει θα πεις μα είναι έξω μακριά

Σκέτος απίστευτος αμνήμων και επίπεδος

Συνδέονται όλα με τον ήλιο που γυρνά 

Τραμπάλα παράκαμψη ολονυχτίες

Τροφές τα ψέματα ανώνυμα νωθρά

Φεύγω θα πεις φεύγω θα πω

Φορτηγά ελάσματα εφοδιοπομπές

Ώρες και μέρες φαντάσματα τρελά

Ωραία θα πούμε τα τραύματά μας αντισηπτικό του μέλλοντος

Χαμένα όνειρα και υποθέσεις

Χθες ήταν η δική μας εκδοχή

Ψεκάσαμε και καθαρίσαμε εύκολα

την επιφάνεια.Ψέμα θα ήταν να πω πως δε σ’ αγάπησα πολύ.