ΣΥΓΚΡΟΥΣΗ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΟΤΗΤΑΣ

Θέλω να καταγράψω
τις ακρότητες της σκέψης,
την ώρα που η καθημερινότητα
τυλίγεται στο λαιμό μου.

Θέλω να με φωτογραφήσω
ντυμένη τα λευκά,
να σκοτώνω
ό,τι βρεθεί μπροστά μου.

Την ακρίδα, το ικρίωμα και την εκκρεμότητα.
Το απρόσμενο της σιχασιάς…
Την ακινησία της θλίψης…
Την ύπνωση της αναμονής…

Ό,τι από το πουθενά εμφανίζεται,
ενώ το αποφεύγω
και ό,τι πιστό στο πουθενά
λαθραία με αφανίζει.

Θέλω να καταγράψω
τις ακρότητες των λέξεων,
την ώρα που κονταροχτυπιούνται
με την καθημερινότητα.

Θέλω να φωτογραφήσω
λέξεις υπεράνω πάσης υποψίας,
να αιματοκυλίζουν
μια λευκή σελίδα.

Την ακρίδα, το ικρίωμα και την εκκρεμότητα.
Λέξεις που πετάγονται σαν…
Λέξεις που γίνονται…
Λέξεις που παραμένουν σε…

Όσες επιμελώς μου κρύβονται,
ενώ το εντός μου τις γυρεύει
και όσες κατά παράταξη
καρφωμένες με καρφώνουν.

Την ακρίδα, το ικρίωμα και την εκκρεμότητα.
Την εκπυρσοκρότηση της κάθε λέξης στο χαρτί.
Την αυτοπυρπόλησή μου.
Τη σύγκρουση.