FEO

Τόση ομορφιά... Ασύλληπτη
Στο νερό της θάλασσας, μέσα απ’την αλμύρα
εκεί που το κύμα απουσιάζει
στα γαλήνια, πεντακάθαρα ύδατα
καθρεφτίζεται το πρόσωπό σου
Με κάθε λεπτομέρεια... Σε διακρίνω
Στο νησί του ονείρου και της τέχνης
Στον τόπο σου... Και έχει περάσει καιρός
Χρόνια... Αλλά εγώ σε ξεχωρίζω... Είσαι παρόν
Δε χρειάζομαι την ξεφτισμένη φωτογραφία
που κουβαλάω παντού μαζί μου
Σταματώ για λίγο και αντικρύζω τη θάλασσα
Οι αχτίδες του ήλιου... ή το αχνό φεγγάρι
σχηματίζει την όψη σου... στην εντέλεια
Είναι ένα πρόσωπο όμορφο, καλοσυνάτο
Με τα τόσο ειλικρινή και καλόψυχα μάτια
Το γνήσιο χαμόγελο... Η ψυχή σου
αντικατοπτρίζεται και με ηρεμεί, με ζεσταίνει
με γεμίζει συγκίνηση, καμάρι και περηφάνια
που σε συνάντησα, σε γνώρισα, σε έζησα
Με κάνει και αισθάνομαι ευγωμοσύνη
που υπάρχουν άνθρωποι όπως εσύ
Πολύτιμος λίθος... Διαμάντι
Θα περάσει ένα καράβι και η όψη σου
θα κυματίσει... Θα τρεμοπαίξει στη
λεπτή ισορροπία της υδάτινης επιφάνειας
Δεν ανησυχώ... Σε κουβαλώ στη σκέψη μου
Και με δικαιώνεις... για το ανθρώπινο είδος...