ΛΑΞΕΜΕΝΕΣ ΑΚΤΕΣ
Οι χαραμάδες με κυνηγάνε
μέχρι κει που
στερεύει η θάλασσα.
Η άμμος έγινε κύματα.
Κλαίει με τον έρωτα που ξαφνικά
βαφτίστηκε πράσινος. Μη τρομάζεις.
Απ' τα φύκια είναι.
Στο 'χα πει απ' την αρχή.
Μη κάνεις έρωτα μαζί τους.
Θα διαλυθούν
και θα γίνεις θάλασσα.
Μου μιλάς για λαξεμένες ακτές
πάνω στο κορμί μου.
Να σου πω κάτι...
Τις γκρέμισα και γέμισα
γαλάζια αίματα.
Σου το είχα υποσχεθεί.
Το θυμάμαι.
Με συγχωρείς... Προσπάθησα, όμως.
η θάλασσα είναι απροσμέτρητη.