ΤΟΛΜΗΣ ΓΟΝΑΤΙΣΜΑ
Σου έφερα το ασήμωμα της ερημιάς μου
σ’ ένα στοχασμό σιγοψιθυρίσματος

να τον ζεστάνεις
να τον συκοφαντήσεις
να τον ξεψυχήσεις.

Ρίξε μακριά από τα αναφιλητά μου
την ακριβή παρηγοριά σου

κυβέρνησε την πίστη μου
τη σκλαβιά μου
τα αγγελικά μπουντρούμια
της προσφοράς μου.
Τα δραματικά γιούλια της ιερότητάς σου
με στέγνωσαν
με ασκήτεψαν.

Οι πληγιασμένοι μονόλογοι
της τραγικότητάς σου

ξαπλώθηκαν στα γόνατά μου
και μελώθηκαν με θρύψαλα λάμψης.