ΣΚΟΥΡΙΑΣΜΕΝΗ ΠΙΚΡΑ
Δάκρυσαν τα χέρια μου
στο ασέληνο σαλπάρισμά σου.
Μούλιασα τις πνοές μου
στο τελευταίο νηνεμικό σου χάδι.
Με αγκάθια
με σκουριάμε οταυρωτικά δεσμά
με δαπανάς
με σκάβεις
με κοινωνάς φθινόπωρα.
Θα σε περιμένω
το απόγευμα της Σταυροπροσκυνήσεως
να ξεκλειδώσεις
το ιερό της ψυχής μου
να αμαρτήσεις στην άκρη
της άφεσης μου
να ξαποστάσεις
στην ανώδυνη κατάθεση
του τέλους μου.