ΣΙΩΠΗΣ ΠΑΡΑΜΙΛΗΜΑ
Άραγε θα σ' ανταμώσω, κάποτε,
σε ξεχασμένες κατηφόρες
ή
σε απόλυτες φλέβες ακέραιων αναμνήσεων;
Όπου κι αν είσαι
άφησε τα δάχτυλα σου ρίζες να γίνουν
να μπουν σε υγρές προδοσίες,
να σκλαβωθούν
κι ας μη μάθεις ποτέ την αιτία.
Πώς και σου έδωσα την καρδιά μου;
Μεθαύριο όταν η νύχτα θα πέφτει
και θα κρυώνω
μια απούσα ακρότητα
θα σου σκεπάσει τη μοίρα.
Και θα ξεχαστείς με στυφή απελευθέρωση
και κρύσταλλο θα γίνει μέσα μου
η αναλλοίωτη απουσία σου.