ΣΙΓΑΛΙΑΣ ΛΙΚΕΡ

Μονάκριβη γαλήνη ντάλιας
ξανθαίνει
την αταξία βοτσαλωτής αποκαρδίωσης
εκεί που χορεύουν οι πόντοι
δοσμένης θωπείας

Περνάω στα χείλη μου
γη μακρινή
σωτηρία δίπτυχου
«είναι» και «ήταν»

Κουράστηκα να αφθονώ
σε χρώμα σπουργιτών
προσεκτική λύπη σε τενεκέ
ακριβών στιγμών