ΠΕΡΓΑΜΗΝΕΣ ΕΣΠΕΡΙΝΩΝ
Ανεπαίσθητα σε φίλησαν
οι χορδές των ρυθμών μου.
Κανένα εξώφυλλο στις αρμονίες
των ψαλμών μου.
Καμιά προσευχή στους εσπερινούς
της εφηβείας μου.
Δώσε μου όποιο όνομα θες
να κατακλυστώ από στεναγμούς
να παρηγορηθώ από προφητικούς τριγμούς
να παρασυρθώ από το
θαλασσινό παρελθόν μου.
Καλέ μου άγγελε,
στήριξε με ν' ανέβω στις φτερούγες σου,
θύμισε μου να σώσω τις περγαμηνές σου,
άσε με να κάνω προσκεφάλι μου
τις ματιές σου.
Ρημάχτηκα
ψάχνοντας για τον αρχαίο πολιτισμό
της ψυχής σου.