ΟΡΘΡΙΝΑ ΛΟΓΙΑ
Πιστεύω, άγιο μου μυστήριο,
στην ανάληψη ακατάκριτων δακρύων,
στην κατολίσθηση ορθρινών λόγων
στη στάχτη αμαρτωλών προαιρέσεων.
Πιστεύω, αθετημένο μου τάγμα,
πως θα με ψυχορραγήσεις
με λυτρωτική καταδίκη
σε στεναγμού χυτήριο.
Δέξου τον καταπατημένο αρραβώνα μας
απαθής αντίδικος σιωπηλών φιλιών.
Κάψε των αποστόλων το θυσιαστήριο,
χαμού ευωδία και φόβος.
Στέναξε ανέμους και λαίλαπες,
κέλευσμα σωτηρίας αγγελικών ευχών.
Καταδίωξε όλες τις ημέρες
της αβύσσου μου
με ανεξιχνίαστα όρια εξιλέωσης.
Ατένισε την Οδησσό
από κουπαστή καταδικασμένη
σε καταλλαγή και αιχμαλωσία.
Πιστεύω, αυτοκρατορική ευχή μου,
στη σωτηρία του τελευταίου κειμηλίου
της λαφυραγωγημενης μου ψυχής.
Σε περιμένω,
με το βαρύτερο αφιέρωμα,
Νικηφόρε Φωκά,
της άθικτης, ραγισμένης
θρησκείας μου.