ΝΗΣΤΕΙΑ ΛΗΣΜΟΝΙΑΣ
Μονάρχισσα καρδιά μου,
φοράω στη σημαία της ανυποταξίας
την ψάθινη κορδέλα της ματαιοδοξίας
τα λυμένα παπούτσια της αλητείας
για να σε τιμήσω.
Περιοδεύω με πλανόδιους θιάσους
σε σκέψεις βογκητών
πληγές μελαγχολικών αναζητήσεων
προσκυνήματα ασεβών εξάψεων
για να σε υπερασπιστώ.
Πέφτω στο χώμα,
προσεύχομαι για την πιο σκυθρωπή εξορία,
νηστεύω όλες τις χαρές και τις σκιές
της μοίρας μου
μετανοώ για όλα τα ειδωλολατρικά
απομεινάρια της πίκρας μου
αγιάζω τις απιστίες σου
με θεϊκές αιωνιότητες πίστης
κόβω την ένωση μας με
δειλό δρεπάνι τιμής.
Φίλα με στο στόμα
και κοιμήσου δίπλα μου
με προσκεφάλι την προσμονή.