ΜελτΕμια αποστηθΙζω
Σε φόδρα βασιλικού θέρους
ρέει
του μεσημεριού μου η απαράβατη απάρνηση
η πράα λησμονιά
το δισύλλαβο άροτρο της Θνητής σου άπνοιας

σχίζεται
του αγαθού αιφνιδιασμού
η ατάραχη προσκύνηση
η μουτζούρα του φιλιού σου
η στυφή αφή αιρετικού θόλου.

Κυνηγιέμαι
στο ελαιοτριβείο του τρίτου αρραβώνα σου
με νυχτολούλουδα
μαστίχες
ένστικτα νυχτερινών κεριών.