ΚΑΤΑΝΤΗΜΑ ΠΟΜΠΗΣ
Σε διακονώ
χαριστή κογχυλιών της πορφύρας,
σε τρικυμιάζω
αντικριστή ανιστόρητης θυσίας
σε ελεώ
πομπή κριματισμένης λειτουργίας
με τέτοια λύσσα
και κατάρα μαζί.
Η περιουσία του ημίθεου κλέους σου
με ξύπνησε στη θάλασσα
της Φωκίδας.
Εκεί
αναζήτησα κραταιά λυχνία
να σου φωτίσω βάνδαλες αλήθειες,
ασύγκριτα ψεύδη.
Ξενύχτησα την αιχμαλωσία μου
και επικράτησα σε θήκες
εξαθλιωμένων τσάρων
με ασέβεια υπερβολική.
Τα μηνύματα σου θα έρθουν
ένα βάρβαρο ξημέρωμα
στερημένα από πόνο
πλοηγημένα από ιερές ανατάσεις.
Θα κρατούν τη σμίλη του στρατηλάτη
και θα μου πάρουν
τους χριστιανούς υπηκόους μου
με έξαρση πρωταγωνιστική.