ΦΥΛΛΩΣΙΑ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΟΣ

Δεν ήρθε ακόμη
το απόσταγμα γαλήνης
να μου δώσει λήθη σαρανταήμερη
κιβωτό άλλων φεγγαριών

να ζήσω αφιερωμένα θερίσματα χρόνων
σε γαλαζωπές αγκαλιές

Ν’ αξιωθώ φωνές κρυφακουσμένες
από χρόνους
κλεψιές
τραγικότητες
χωρίς να με νοιάζει η πορεία της δέστρας στιγμής σου

Σε άλλη γη να βάψω τα σχοινιά μου
να φορέσω τα νυφικά μου
κεριά
νερό
μανταρινιές
μου έδεσαν τις μνήμες
σε καταπακτής μπάτη
να φοβάμαι τα βήματα που έρχονται
θλίψη στερνίσιας υπομονής