ΕΠΙΠΟΝΗ ΜΥΗΣΗ
Μυείσαι
στη χάραξη της ανεξίτηλης δίνης μου
με πρωτόγονα δεσμά.
Ενσωματώνεσαι
στην εξεγερμένη μου λαχτάρα
μετά παραιτημένα μου βάθη.
Δε με αναταράσσεις πια...
Διασχίζομαι
από σαστισμένες προπέλες
και
από τις συμπαντικές δονήσεις
της καρδιάς σου.
Κλαίω την αφρισμένη νηνεμία μου
τρομερά και ήσυχα.
Όταν θα ξανάρθεις αναγεννημένος
ψιθύρισε μου υδάτινες μουσικές.