ΔΑΥΛΟΙ ΘΥΜΗΣΗΣ
Έσερνες το φιλί μου
ανάμεσα σε μεθυσμένες πληγές
και κλαμένα κρησφύγετα πάθους.
Τουφέκιζες το αγκάλιασμα μου
με μαραμένες ψυχραιμίες
και κοιτάγματα.
Φόβιζες τις κουβέντες μου,
κάρφωνες τις χαρές μου
με δαυλούς
με νύχτες
και μαστιγωμένους προορισμούς.
Κλείδωσες την καρδιά μου
με άγια φιλιά
Ξέθαψε το σημαδεμένο κλειδί
πλύνε το στόμα του Θεού
χαρίσου στη θύμηση
κέντησε άλλο ένα πετραχήλι
και
καλό ταξίδι, φρουρά της ψυχής μου.