ΑΣΥΝΟΡΕΣ ΨΥΧΕΣ
Σαλεύω το μανδύα σου
με τον αφηνιασμένο μου εξάγγελο.


Δεσπόζεις μέσα στη σκήτη
των στιγμών μου

χωράς όλους τους φυλαγμένους
σταλαχτίτες μου

γλυκαίνεις τις σφυριές του Θεού
με ολονυχτίες
με βοές
με γλυκάνισο
με σταυρούς από φωνές
και ρετσίνι.

Πεσμένη πάνω σ’ ένα βεγγαλικό
ζητώ τους παραποτάμους σου
για να πάρω φωτιά
στο όρος με τις μαντζουράνες.