ΑΡΧΕΓΟΝΗ ΜΟΙΡΑ
Οι λέξεις σου προπέλες σκίζουν
του στόλου μου την πίστη,
ησυχάζουν την άγνοια μου
με άρρηκτες προστασίες.
Ν' αγαπήσω....
Αγάλλομαι την αιώνια λύτρωση
και
υπερέχω των λόγων σου.
Ν' αγαπήσω θέλω...
Οι ανάσες σου δικές μου ανομίες
αφέθηκαν στα δακρυσμένα χέρια μου
αγνές συμφορές.
Δε θα συνεχιστώ
ούτε με λόγο ούτε με πόθο.
Ν' αγαπήσω θέλω αγγελικά ....
Μόνη θα κλαίω και θα καταξιώνομαι
με ιδρώτα, εξάντληση και θεία σκέπη,
θα παρακαλάω τη λύση δεσμών,
θα επιζητώ λυπηρό στήριγμα
και θα σιωπώ από άτρωτη ανάγκη.
Ν' αγαπήσω θέλω αγγελικά, άσβεστα..
Θα καταφύγω σε ουράνιες ταξιαρχίες
αβοήθητη
αδύναμη
χωρίς χιτώνα και πέδιλα
χωρίς να έχω καταφέρει
καμιά σου ακρόαση
και
χωρίς να με μέλει η θλίψη
του βίου σου.
Ευχάριστα θα ανατεθώ
σε κρίσεις και αποποιήσεις
για να καταφέρεις να προστατευτείς
διαπαντός.
Ν' αγαπήσω θέλω αγγελικά, άσβεστα
το βάθος της ψυχής σου.