ΑΝΥΜΝΩ ΒΑΣΙΛΕΙΕΣ...
Βοώ ξέφτια θαλασσινών περιπάτων,
ανυμνώ της ελπίδας μου τη βασιλεία
στου κατακλυσμού σου την ασέβεια.
Ζω στα επουράνια με φύλακες
και φιλιά.
Με ανεμίζεις στου έρωτα το μάδημα.
Μου εγκαθιδρείς βέλος χρηστότητας
και δόξα ασώματη.
Με κατακτάς ενώπιον
ταπεινωμένης διαφυγής.
Επιζητώ ακράδαντη αγκαλιά
και μεγαλεία προστασίας.
Αγαπώ την τριήμερη παράταση
των επινίκιών σου.
Με αναπλάθεις χειρόγραφα,
μελετάς την αναβίωση των θεμελίων μου,
μου εμπιστεύεσαι λόγια Ευαγγελίων.
Δεν έχω άλλο τρόπο να σε υπερβώ.
Μόνο με ολοκαύτωμα
σάρκας και πνεύματος.