Ακοπα νιΩσαμε
Λαμπάδιαζα
σε αλλότριο απάγκιο αγγέλματος

νύχτωνα
ανεμίσματα και ζαβολιές

ξέφτιζα
άσπιλη δαντέλα περαστικής φωνής.

ΑΞΑΦΝΑ
με νυχτικό κρίσεως
και καθρέφτη λυγαριάς
λιθόχτιστα ρήγματα στάζεις
ορειχάλκινες πατημασιές μνημονεύεις
ονειροπαρμένες σέλες εκκλησιάζεις.