ΑγιΟτητα κΙτρου
Λύνομαι
παίρνω τους δρόμους
αγκίδες με χρήζουν
αρετή και έρεβος

λυτά μεσημέρια με χάνουν
πριν αποσχιστώ από τα
τελευταία κουφέτα
του αφορισμού μου.

Άσε με

να γίνω πυρά αγράμματου κρότου
ν' αντέξω την πολιτεία σου,

καρτέρι ξάγρυπνου μαχαιριού
να σταλάξω όστρακα και όρη
στους νοσταλγούς
της
συμβασιλείας μας.