ΑΓΙΑΣΜΕΝΟΙ ΚΟΜΠΟΙ
Ξεγελάστηκαν οι πόθοι
νιώθοντας ανάσες
που δεν ήταν δικές σου.
Οι κατευθύνσεις που σ' έφεραν
δίπλα μου πολιορκήθηκαν
από χιλιάδες ημερομηνίες
γενεθλίων.
Την ημέρα της κρίσεως
να οριοθετήσεις τα βάθη μου
αρχίζοντας - να το θυμάσαι -
σταυροφορίες.
Με διέψευσες.
Αφουγκράστηκα λυγμούς
πιο δυνατούς από προσευχές
στην πόρτα που φύλαγες κρυμμένα
τα χρώματα της Αναγέννησης.
Ένα χρόνο μετά ....
.... έτριζαν τα πληγωτικά χρόνια
που πέρασαν χωρίς να σε χαϊδέψουν.