ΕΙΣΙΤΗΡΙΟ ΓΙΑ ΤΟ ΠΟΥΘΕΝΑ

Απ' τη ζωή εγκαταλείπω
ό,τι μου φέρνει επανάληψη,
τα μάτια κλείνω, φεύγω, λείπω,
στο πουθενά κάνω κατάληψη.

Σ' αεροπλάνα από αέρα
θα γίνω ξένος επιβάτης
και στ' ουρανού τον έν' αστέρα
χλωμός θα γίνω αναβάτης.

Μη μ' εμποδίζεις πια να φύγω,
στην τσέπη έχω διαβατήριο
στου πουθενά τον προορισμό
και μη μου κρύβεις το εισιτήριο.

Στο πέρασμα ενός ξένου τόπου
λιώνει στα χέρια μου ο χάρτης.
Μα δεν ανήκω εδώ, στο είπα!!
αλλοτινού καιρού προστάτης...

Κι έτσι μαζεύω το εγώ μου,
ό,τι απ' αυτό έχει απομείνει,
σου λέω, θα χάσω το μυαλό μου!
εδώ που έχω πια ξεμείνει...

Μη μ' εμποδίζεις πια να φύγω,
πλύνε με λίγο απ' το μαρτύριο,
δεν έχω άλλο προορισμό
κι ας έχω χάσει το εισιτήριο...
 

Οι στίχοι του ποιήματος έχουν κατοχυρωθεί με συμβολαιογραφική πράξη.