ΕΙΣΑΙ ΑΛΛΟΥ

Δυο στίχους έγραψα και πάλι
για να θυμάμαι τα παλιά
με μάτια υγρά, βαρύ κεφάλι
και μια πνοή που ξεψυχά.

Δε φταίω εγώ που σε θυμάμαι
θα φταίει η νύχτα η σκοτεινή
που ακροβατώ και δεν κοιμάμαι
πάνω στο μαύρο της σχοινί.

Μνήμες θολές που με ζαλίζουν
και όνειρα σβησμένα προ πολλού,
ήχοι περίεργοι βουίζουν,
θα φταίει που τώρα είσαι αλλού.

Δεν έχει όρια η λογική μου
κι όμως μου μοιάζει φυλακή.
Χάνει το χρώμα η φωνή σου
με του ποτού την αφορμή.

Δε σου ζητάω να γυρίσεις
ούτε να μάθω πως περνάς
μονάχα να μου εξηγήσεις
μες στο μυαλό μου τι ζητάς...

Μνήμες θολές που με ζαλίζουν
και όνειρα σβησμένα προ πολλού,
ήχοι περίεργοι βουίζουν,
θα φταίει που τώρα είσαι αλλού.
 

Οι στίχοι του ποιήματος έχουν κατοχυρωθεί με συμβολαιογραφική πράξη.