ΑΠ' Τ' ΟΝΕΙΡΟ ΞΥΠΝΗΣΑ

Ήρθε μια μέρα να με σκλαβώσει,
φτάνει μια νύχτα για να σκοτώσει
ότι κρατάω απ' το παρελθόν μου,
να δω κάτι άλλο στο πρόσωπό μου.

Σιωπή ξαφνική με βλέμμα γαλάζιο
να στέκομαι εκεί και να σε κοιτάζω,
δε ζήτησα άλλο, το γέλιο σου μόνο
που βλέπω συνέχεια και φεύγω απ' το χρόνο.

Ξύπνησα απ' όνειρο, σ' είχα κοντά μου.
Κρατούσα τα χέρια σου μες στα δικά μου
για νύχτες ολόκληρες χωρίς να τ' αφήσω,
σα να 'σουν δικός μου να σε φροντίσω.

Μα ξύπνησα απ' τ' όνειρο και μου' χες φύγει,
το μόνο που μένει ο λυγμός που με πνίγει.
Το ξέρω, σε χάνω σαν φεύγει το βράδυ,
πεθαίνω να νιώσω ακόμα ένα χάδι.

Περάσαν οι μέρες κι εδώ σε ζητάω,
μονάχη κοιμάμαι, μονάχη ξυπνάω,
μου λείπει το βλέμμα αυτό το γαλάζιο
στην αγκαλιά σου ξανά να φωλιάζω...

Στη σκέψη μου τρέχει συνέχεια η μορφή σου,
ξανα, σε ικιετεύω, σ' εμένα αφήσου!
Να είσαι κομμάτι απ' τον εαυτό μου,
απ' τη ζωή, απ' το θάνατό μου...

Ξύπνησα απ' όνειρο, σ' είχα κοντά μου.
Κρατούσα τα χέρια σου μες στα δικά μου
για νύχτες ολόκληρες χωρίς να τ' αφήσω,
σα να 'σουν δικός μου να σε φροντίσω.

Μα ξύπνησα απ' τ' όνειρο και μου' χες φύγει,
το μόνο που μένει ο λυγμός που με πνίγει.
Το ξέρω, σε χάνω σαν φεύγει το βράδυ,
πεθαίνω να νιώσω ακόμα ένα χάδι.