ΣΤΗΝ ΑΚΡΗ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ

Στην άκρη της πόλης

κάτω από ξένη σελήνη,

πάνω απ’ τον κόσμο,

το πρόσωπό σου γαλήνη.

Το μόνο που θέλω

είναι να διώξω από πάνω σου

τις γκρίζες σκιές και να δω

όσα μου κρύβεις στα μάτια σου.

Κι αν δε σε νοιάζει,

πες μου τόσα ψέματα…

Έχω εθιστεί στον ήχο της φωνής σου

την ώρα που ο ήλιος δύει τ’ απογεύματα.

Μήπως περάσω

τα δάχτυλά μου στα μαλλιά σου

και δω ξανά το ίδιο τοπίο

αφήνοντας μια ανάσα μου κοντά σου.

Κι αν σε τρομάζει που θέλω

να γίνω στιγμή απ’ το παρόν σου

να μη φοβάσαι, δε θα κλέψω το χρόνο.

Άφησέ με μια ανάμνηση

στο φως σου…