ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ‏

Απόψε δεν ήρθε απλά η μορφή σου
ούτε μίλησα με φαντάσματα
ούτε χάθηκες στους καπνούς.
Απόψε ήμουν εκεί, μαζί σου.

Σε είδα στον ύπνο μου χθες βράδυ.
Ήσουν, λέει, πάλι δικός μου.
Τι ζωντανό όνειρο... Μ’ ακούμπησες κι έχασα τον έλεγχο.
Και ξύπνησα... Πάλι σκοτάδι...

Και πόσο τ’ όνειρο ν’ απέχει απ’ την αλήθεια;
Μια παραλία, μια κιθάρα, χορδές, μπύρες, ξημέρωμα, τραγούδια...
Παλιά. Τραγούδια παλιά. Αναμνήσεις.
Αναρωτιέμαι αν είσαι απλά κάποια συνήθεια...

Αλλάζουν τώρα τα βλέμματα.
Μην κρύβεσαι, σε βλέπω!
Τόσο κοντά... Τόσο ίδιοι... Τόσο ξένοι...
Ν’ αφήσω λίγο το μυαλό ελεύθερο να φύγει;
Δε θέλω όμως ψέματα...

Πως είχα τον έλεγχο;
Μερικά μέτρα ανάμεσά μας δεν αρκούν.
Κενό. Αέρας. Τίποτα. Μηδέν.
Μη μ’ ακουμπάς, χάνω τον έλεγχο...

Πριν ξημερώσει γελούσαμε, θυμήσου.
Κουβέντα δε βγάζουμε, μιλάνε τώρα τα μάτια.
Πόσα θέλω να πω... Οι λέξεις μας πια μετρημένες.
«Θα ’μαι πάντα εδώ, μαζί σου...»