ΣΑΝ ΑΓΓΕΛΟΣ

Μια χούφτα άμμο
να πετάξω στον αγέρα
πάνω στο κύμα το θολό
και κάθε κόκκος
να είναι γέλιο και χαρά
και κάθε χρυσωπό στραφτάλισμα
από του ήλιου
τα ζηλιάρικα παιγνίδια
να’ναι ελπίδα φτερωτή
λουλουδιασμένα χάδια
πάνω στο μάγουλο το ροδαλό
και να’ναι τα λυτά μαλλιά της
θάλασσα,
άφταστος βυθός
πετράδια ανέγγιχτα σα φυλακτά
και να΄ναι η γάργαρη φωνή
ποτάμι καθάριο,
ορμητικό
και κάθε σταγόνα αλμυρή,
που αργοκυλά
στη γούβα του λαιμού
να’ναι σημάδι τρανταχτό
μίας ανέμελης αυγής
και μέσα απ’τα κοραλλένια χείλη
να πιω ζωή
κρασί μεθυστικό,
να γίνω όνειρο τραγουδιστό,
αθάνατο
στις αγκαλιές των φτερωτών ψυχών
και να σκορπίσω
να χαθώ
εκείνη τη μοναδική στιγμή
χορτάτος
απ’όλες του κόσμου τούτου
τις χαρές,
να πιάσω αγέρα, ουρανό
κι από ψηλά
σαν άγγελος
σαν Παναγιά να τη φυλάω…