Η ΕΛΠΙΔΑ

Ακόμη κι’αν όλα τ’αστέρια σβήσουν,
ακόμη κι’αν ο ήλιος πάψει να ζεσταίνει τις καρδιές
των πονεμένων
και το φεγγάρι να βολτάρει στις ανοιχτές αγκαλιές
των ερωτευμένων,
ακομη κι’αν όλα τα λουλούδια μαραθούν
και χαθούν οι πεταλούδες απ’ τον κόσμο,
ακόμη κι’αν απλωθεί ερημιά παντού
και το σκοτάδι κυριαρχήσει,
ακόμη κι’αν η πείνα μας φοβίσει
και ο πόλεμος πετάξει αρπακτικά πάνω απ’ τους ανθρώπους,
ακόμη κι’αν η απονιά γίνει βασίλισσα της ζωής
κι’ η μόνη διέξοδος είναι ο θάνατος,
ακόμη κι’αν οι ζητιάνοι πεθαίνουν έρημοι στους δρόμους
κι’όλα τα μονοπάτια γύρω έχουν κλείσει,
ακόμη κι’αν τα φάρμακα δεν μπορούν να γιατρέψουν τον πόνο,
ακόμη κι’αν στερέψουν οι δροσοσταλίδες
απ’τα πέταλα των λουλουδιών
και βγει η γη απ’την τροχιά της,
ακόμη κι’αν μου απλώσουν την κάνη
ενός πιστολιού μπροστά στην καρδιά μου,
δεν πρόκειται να σβήσει η ελπίδα μέσα μου!