ΟΤΑΝ ΕΦΥΓΕΣ

Όταν έφυγες
πήρες μαζί σου κάτι δικό μου...
Ένα κομμάτι απ’ την ψυχή μου,
χρυσοκίτρινο,
που είχε χαραγμένες τις αχτίδες του ήλιου
και το γέλιο σου…
Και μέσα του παιχνίδιζαν
δύο πολύχρωμα κρυσταλλάκια,
ροζ για το άγγιγμά σου,
απαλό γαλάζιο για τη γαλήνη της ματιάς μας,
πράσινο για το αύριο,
ασημένιο αραχνοΰφαντο να τυλίγει τον κόσμο μας…

Αγκαλιασμένα στο χορό
των πιο μοναδικών μας αναμνήσεων,
ενωμένα απ’ τη γέννηση ως το θάνατο…
Λόγια, χαμόγελα,
όνειρα μαγικά,
ελπίδες,
που όταν φύσηξε ο άνεμος
σκόρπισαν ανελέητα…
Όταν έφυγες
με άφησες πίσω μόνη μου,
μισή
να αναζητώ
μάταια δανεικούς ήλιους
και δανεικές ψυχές…