ΛΕΥΚΟΣ ΘΟΡΥΒΟΣ


Μια ψυχεδέλεια αλλιώτικη απ’ τις άλλες.
Τόσο αρρωστημένη.
Τόσο ήρεμη.
Σαν το Αμερικάνικο εξοχικό του Κάνσας
που παρέμεινε στοιχειωμένο παρά τους εξορκισμούς.
Μια τυπική διαδικασία!
Ένα τεστ αντοχών.
Ένας γύρος διακοπών από τότε,
τη πρώτη σου φορά μέχρι το αύριο, το άγνωστο.
Περνάνε όλα από μπροστά σου σαν μια καλοστημένη,
καλοσκηνοθετημένη ταινία με μια μεθυσμένη κάμερα.
Ζάλη, ζάλη, ζάλη...
Και τι μ’ αυτό;
Μια σταγόνα, μία μόνο αίμα έπεσε στο πάτωμα.
Κάποιος τη πάτησε, δεν ήθελε να φανεί,
δεν ήθελε να καταλάβουν πως χάνεται σ’ ένα λευκό θόρυβο...