ΔΕ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΚΑΝΩ ΚΑΤΙ II


Κι εσείς παραμυθιάστε για άλλη μια φορά τον εαυτό σας,
κάντε τον να πιστέψει πως όλα είναι μια σαπουνόπερα τρόμου…
Ένα σίριαλ,
που θα κλείσει τον πρώτο του κύκλο για φέτος…
Κλείστε τα μάτια και τ’ αυτιά σας
σε ό,τι σας κόβει την όρεξη, σε ό,τι σας αηδιάζει!
Έτσι, γίνετε συνένοχοι στο έγκλημα,
συγκαλύψτε το,
αφανίστε το.
Οι “ουλές” όμως δε θα φύγουν ποτέ,
ούτε η πλαστική τις εξαφανίζει.
Μένουν εκεί και στάζουν αίμα κρύο,
που πριν πέσει στο έδαφος παγώνει,
γίνεται θρύψαλα.
Νωχελικά τραύματα που ποτέ δε θα ιάνουν…
Πνίγομαι κι αργοπεθαίνω μέσα στο μυαλό της
που έχει κολλήσει σ’ εκείνη την αποφράδα ημέρα.
Αναλλοίωτες, άσχημες αναμνήσεις
που θα βγαίνουν στο προσκήνιο κάθε που βραδιάζει
και ξάγρυπνη θα περιμένει το πρωί…