ΣΕ ΦΥΛΑΓΩ

Δύσε της ζωής ο ήλιος
πίσω από ρητινοφόρα δένδρα ανεμίζοντα.

Στα διψασμένα ρουθούνια
απαλά ν’ απλώνεται
το προσκάλεσμα της βραδινής δροσιάς.

Με ψεύτικο φόβο
ξερόφυλλα θ’ ακούσουμε
απ’ το σύρσιμο
για το βόλεμα της νύχτας.

Στη θαλπωρή του στρώματος
σε σφραγίζω.

αγγελοφύλακας του σκοταδιού θα βρίσκομαι δίπλα σου.

Περιμένω να δω
τα μάτια, της αγάπης, το πρωί
να τυλίγουν την καρδιά μου
γι’ άλλη μια μέρα.