ΦΟΒΟΣ ΕΥΤΥΧΙΑΣ

Τα όνειρά…
μπουμπούκια στο στήθος σου

φοβισμένα…
απ’ την ηχώ του παρελθόντος

δημιούργημα…
σκληρού μοιρογράφου

τα νιάτα σου…
σκυλεμένα με βία.

απάρνηση…
Αυγουστιάτικων προσκλήσεων

μα έσυρες απότομα
την κουρτίνα των φθινοπωρινών φύλλων.
Δωρικά βέλη τα καφετιά σου μάτια,
λαβώνοντας καρδιά φυλακισμένη
σκεδάζοντας την ερμητικότητα
οστράκινου αγγείου.
Μαλλιά μέδουσας
γλυκοευώδη και κατάμαυρα
αφήνω να τυλίξεις
τους χτύπους, του είναι μου.

γδύσου…
τα αρχέγονα ρούχα

γεύσου…
την οσμή του έρωτα

τα νιάτα σου…
άφησε στα χέρια των γαλάζιων πουλιών

του ονείρου σου…
συμμέτοχο μύησε με

φοβάμαι τόσο………
μήπως δεν είν’ αληθινό
με τόση ομορφιά που ναι πλασμένο.