ΓΙΑ ΣΕΝΑ

στην Κατερίνα Β.


Σαν τη γλυκιά ζέστη στο τζάκι
καταμεσίς χειμώνα δολοφόνου χιονιά
Σαν τους χρωστήρες
που ζωγράφισαν στον καμβά
την ελευθερία των γλάρων
την ομορφιά του ποταμού
Όπως το πρωϊνό αγιάζι
που κάλυψε με πάχνη τα χωράφια της Άνοιξης
Σαν τη μυσταγωγία σε βυζαντινό ξωκλήσι
γεμάτη κερί μελίσσινο
και ύμνο βυζαντινό μεθυστικό
Σαν τα θροϊσματα του ανέμου
καθώς ριγούσαν
στα δέντρα της αυλής
εκείνο το απομακρυσμένο χινωπόρι
Όπως τις μακρινές μελωδίες
απ’ τα νυχτερινά καλοκαιριάτικα τριζόνια
Σαν τις ώρες
που δραπετεύουν πότε πότε
απ’ τα κελιά της ζωής,
ταξίδια να κάνουν με τις βάρκες του Χρόνου
στους κήπους
με τα ρόδα των ονείρων
Όπως τα παιδιάστικα μάτια των αγγέλων
που χαμογελούν τεράστια
καθώς τους προσφέρουν
τα γιορτινά τους δώρα
Σαν την πρώτη εντύπωση
που χαϊδεύει τα μάτια μου
στο λυκαυγές της κάθε μέρας
Όπως την τελευταίο άκουσμα
που φωλιάζει ήρεμα μέσα μου
πριν το ταξίδι προς τη Λήθη του Ύπνου
Έτσι θα νιώθω πάντοτε για σένα